Poppetjes – Lieve de Rooij

 15,00

Sinds haar kindertijd praat Bernadette met de stemmen in haar hoofd, haar poppetjes. De een troost, de ander scheldt, een derde geeft ongevraagd advies. Gek wordt ze ervan. En toch kan ze niet zonder ze. In directe en beeldende taal maak je van dichtbij mee hoe een leven met borderline is.

Beschrijving

In Poppetjes volgen we Bernadette van januari tot december tijdens haar opname in Psychiatrisch Ziekenhuis Zonlicht, de plek waar ze de diagnose borderline krijgt. In haar dagboek neemt ze ons mee naar de uithoeken van haar ziel, waar ingemetselde emoties, pijn en wantrouwen zich ophouden.

“IK HEB JULLIE ZELF GEMAAKT.
Dat zegt Maarten. Ja, jullie horen het goed, hij heeft het wel vijf keer gezegd. Ik heb jullie zelf gemaakt. Jullie bestaan alleen in mijn gedachten en er is niemand anders die poppetjes in zijn hoofd heeft. Niemand, echt niemand! Ongelofelijk, dit kan niet. Ik hoor jullie toch! Ben ik nou gek? Ik weet het niet meer. Jullie zijn een deel van mij, jullie zijn er altijd en altijd al geweest. Dat ik dit fantaseer kan niet waar zijn. De leugenaar!”


Blz. : 132
Verschenen : april 2017
ISBN : 9789078761617
Over Lieve de Rooij

Inkijkexemplaar

Poppetjes zonder snij

Beoordelingen

  1. admin

    bron : Plus Minus

    Poppetjes

    Door: Wim van Amelsfoort

    Poppetjes is een roman die de schrijfster Lieve de Rooij deels baseerde op haar eigen leven. Het verhaal is geschreven als een dagboek. We volgen de hoofdpersoon Bernadette van januari tot december tijdens haar opname in het psychiatrisch ziekenhuis Zonlicht.

    Het verhaal begint op het moment dat Bernadette net de diagnose borderline heeft gekregen en van een gesloten afdeling is overgeplaatst naar een open afdeling. In dat jaar probeert zij met vallen en opstaan te leren leven met haar borderline en met de beperkingen die zij heeft overgehouden aan een ernstig ongeval in haar vroege jeugd

    De titel Poppetjes verwijst naar de stemmen in het hoofd van Bernadette, haar poppetjes. Met deze poppetjes praat Bernadette sinds haar kindertijd. De poppetjes troosten, schelden en geven ongevraagd advies.

    In het jaar dat wij Bernadette volgen verdwijnen de poppetjes steeds meer naar de achtergrond en krijgt Bernadette steeds meer grip op het echte leven. Zij leert omgaan met pijn en emoties. We zijn er getuige van hoe Bernadette zich steeds minder verzet tegen haar behandeling en door actie mee te werken aan haar behandeling flinke stappen maakt. Het is voor Bernadette een troost dat de poppetjes er nog zijn als zij daar behoefte aan heeft.

    Het boek is een vlot geschreven roman die lekker leest en heel ‘echt’ overkomt zonder ook maar ergens sentimenteel te worden. Poppetjes laat zien hoe moeilijk het voor Bernadette is om te leven met haar borderline, maar ook hoe moeilijk het voor haar is om om te gaan met haar omgeving. Poppetjes laat ook zien dat haar omgeving er niet in slaagt om om te gaan met Bernadette.

    De roman maakt de eenzaamheid van Bernadette invoelbaar en toont een omgeving die deze eenzaamheid niet ziet en die Bernadette niet ziet.

    Poppetjes is niet alleen een mooi geschreven verhaal over Bernadette, maar ook een verhaal van herstel en van hoop. Bernadette krijgt steeds meer grip op het leven en is aan het einde van het boek klaar om de kliniek te verlaten en haar leven op te pakken.

    Een leven met na haar ontslag uit de kliniek veel gesprekken en therapieën. Een leven waarin werken vanwege haar lichamelijke en psychische beperkingen niet mogelijk is. Het leven is haar werk en daar heeft Bernadette haar handen aan vol.

    In mij ogen is Poppetjes een aanrader. Het verhaal zal ook jongeren (en hun omgeving) zeker aanspreken. Vanwege het verhaal, maar ook vanwege de positieve ‘boodschap’ achter het verhaal.

    Bron:
    Plus Minus
    Vereniging voor Manisch Depressieven en Betrokkenen

  2. admin

    bron : De Binnenkrant

    Poppetjes, leren leven met borderline

    Een dappere poging om een moeilijk te begrijpen ziekte begrijpelijk te maken. Zo kunnen we de debuutroman ‘Poppetjes, leren leven met borderline’ van Lieve de Rooij (1963) het best omschrijven.
    In dit boek stappen we in de belevingswereld van Bernadette. Ze is tweeëntwintig en verblijft in Psychiatrisch Ziekenhuis Zonlicht, waar ze de diagnose borderline heeft gekregen. In haar dagboek lezen we de dialogen die zij heeft met haar poppetjes. Zo noemt ze de stemmen in haar hoofd, waar ze al sinds haar kindertijd mee praat. We lezen hoe ze zich in twaalf maanden ontwikkelt van iemand die haar leven laat bepalen door de poppetjes in haar hoofd en overleeft met behulp van een fantasiewereld, tot iemand die meewerkt met de behandeling en leeft in de realiteit.

    Ze schrijft in directe en beeldende taal hoe zij de vergeten trauma’s uit haar jeugd onder ogen ziet en de meedogenloosheid van de poppetjes weerstaat.

    Dit half autobiografisch boek is een echte aanrader voor iedereen die met borderline te maken heeft of erin geïnteresseerd is.

    POPPETJES, Leren leven met borderline van Lieve de Rooij is te verkrijgen via tobivroegh.nl en bij de (online) boekhandel. ISBN: 9789078761617

    Bron: Binnenkrant nr. 80
    https://www.oudestadt.nl/wp-content/uploads/2017/12/Binnen®ant-80bk.pdf

  3. admin

    bron : TeGek

    Poppetjes

    Leren leven met borderline
    Twee dagboekfragmenten uit het boek ‘Poppetjes, leren leven met borderline’ en een introductie hierop van auteur Lieve de Rooij.

    Volgens het van Dale woordenboek, betekent ‘herstel’ genezing, terugkeer naar een vroegere (goede) toestand. Maar als je te maken krijgt met een psychiatrische ziekte, in hoeverre is bij herstel dan sprake van genezing? En hoe gaat dat terugkeren naar een vroegere (goede) toestand dan? Er zijn vele antwoorden op deze vragen.

    In ‘Poppetjes, leren leven met borderline’ heeft Lieve de Rooij haar antwoorden op deze vragen verweven in een dagboekverhaal over de tweeëntwintigjarige Bernadette. In dit boek communiceert Bernadette met haar zes poppetjes. Zo noemt ze de stemmen in haar hoofd, waar ze al sinds haar kindertijd mee praat. Dankzij Moeti, Meneer de rechter, Kleintje, Morzel, Heks en Zonnetje is ze nooit eenzaam. Het is na al die jaren nog steeds een verrassing voor haar, wie van de zes zich laat horen, of er een ander volgt, of ze lief zijn of mopperen en wanneer ze weer stil zijn.

    In dialogen met de poppetjes schrijft Bernadette over haar verblijf in Psychiatrisch Ziekenhuis Zonlicht en over haar herstelproces. We lezen hoe ze zich in twaalf maanden ontwikkelt van iemand die haar leven laat bepalen door de poppetjes in haar hoofd en overleeft met behulp van een fantasiewereld, tot iemand die meewerkt met de behandeling en leeft in de realiteit. Ze schrijft in directe en beeldende taal hoe zij de vergeten trauma’s uit haar jeugd onder ogen ziet en de meedogenloosheid van de poppetjes weerstaat.

    Lieve de Rooij (1963) heeft dit (half autobiografische) boek voor jong en oud geschreven, om de kennis over en het begrip voor mensen met borderline te vergroten.

    Als voorproefje, een dag uit de eerste en laatste maand van het boek,

    14 januari:
    Gevangen voel ik me bij tijden, gevangen in het gekkenhuis.
    “Bernadette, je weet goed dat Zonlicht geen gekkenhuis is. Het is een psychiatrisch ziekenhuis.”
    Kan wel zijn, Meneer de rechter, maar het is geen vrijwillige levensvorm. Waarvoor ben ik op aarde?
    “In ieder geval niet om jezelf letterlijk en figuurlijk de grond in te boren, liefje.”
    Ik voel me zo alleen, Moeti, niemand begrijpt me en mijn hele lijf doet zeer.
    “Het is je eigen schuld dat je hier moet wonen, mens. Jij moest zo nodig twee suïcidepogingen overleven.”
    Wat ben jij gemeen, Heks. Laat me met rust.
    “Droog je tranen en ga hulp vragen aan de verpleging, liefje.”
    Zoals gewoonlijk zijn die in geen velden of wegen te bekennen als ik ze nodig heb. Och laat ook maar, vaak komt er toch niet veel zinnigs uit. Voordeel is wel dat ze niet veel doorvragen tijdens mijn praatkwartiertje en dat ze het al een paar keer vergeten zijn.
    Ik vraag wel hulp aan Ben vanmiddag bij creatieve therapie, hij heeft tenminste tijd en aandacht voor mij. Daar ben ik alleen en mag ík bepalen wat er gebeurt. Wil ik tekenen? Dan doet hij mee. Wil ik kleien? Dan doet hij mee. Wil ik theedrinken of wandelen? Dan doet hij mee. En we praten en praten: over het nieuws, over het geloof, over de afdeling en soms over mij. Steeds meer over mij. Dat gaat eigenlijk vanzelf omdat hij zo rustig en lief is. Zou hij iets van me willen? Nee, daar is hij te oud voor, hij is eenenzestig. Hoewel, opa is nog ouder en die doet alleen aardig tegen mij als hij iets van mij wil: boodschappen halen, stofzuigen, de afwas, strijken. Nee, Ben is niet zo, het is zijn werk.
    “Mens, ik ben er als je steun nodig hebt, je moet niemand vertrouwen. Ook Ben niet, het is een wolf in schaapskleren.”
    Ik ben al niet meer verdrietig nu ik met jullie heb gepraat. Hoef ik geen hulp te vragen. Kan ik weer met Ben discussiëren over de politiek. Hij is erg links en het is leuk om hem een beetje uit te dagen. Ik leer veel van onze gesprekken over mens en maatschappij zoals hij het noemt.

    4 december:
    Gedurende mijn verblijf in Psychiatrisch Ziekenhuis Zon¬licht heb ik veel mensen gezien en veel narigheid gehoord. Er zitten hier over het algemeen meer vrouwen dan man¬nen, de meeste zijn tussen de vijfentwintig en veertig jaar oud. Meestal ben ik de jongste. Wat betreft opleidings¬niveau zie je grote verschillen. In het begin vond ik dat vreemd. Ik dacht vroeger altijd dat dit geen plaats was voor knappe koppen. Maar veel verstand hebben betekent dus niet dat je geen ziekte of problemen kunt krijgen.
    Mijn verbazing is hier weggevallen en mijn oordelen zijn milder geworden. Gekte maakt geen onderscheid. In dit zie¬kenhuis is iedereen gelijk en het is heerlijk dat niemand een schijn of status hoeft op te houden. Jezelf zijn is genoeg. Daar kan de maatschappij nog wat van leren. Vanavond heeft een medebewoner een dialezing over de walnoot gegeven, daar is hij op gepromoveerd. Lachen. We kregen ijs met walnoten na afloop.
    Dat je anders bent dan de rest wil niet zeggen dat je gek bent.

    Nieuwsgierig geworden naar de rest?
    Poppetjes
    Leren leven met borderline
    Lieve de Rooij
    ISBN: 978 90 78761 61 7
    Uitgeverij: Tobi Vroegh

    Bron:
    TeGek!
    Magazine van Cliëntenraad Arkin

  4. admin

    UWV Perspectief boekentip

    Door: Martijn Houwerzijl

    Het is de Week van de Psychiatrie (19-24 maart), daarom een boekentip voor iedereen die te maken heeft met borderline, of daarin geïnteresseerd is. Een aanrader is de roman Poppetjes, leren leven met borderline.

    Lieve de Rooij schreef een roman in de vorm van een dagboek. Het verhaal is half autobiografisch en beschrijft op ingrijpende wijze het leven van de 22-jarige Bernadette. Ze is opgenomen in psychiatrisch ziekenhuis Zonlicht, met de diagnose borderline.

    In het boek volg je Bernadette en lees je de dialogen die zij heeft met haar poppetjes. Zo noemt ze de stemmen in haar hoofd, waar ze al sinds haar kindertijd mee praat. De een troost, de ander scheldt en een derde geeft gevaarlijk advies. Bernadette ontwikkelt zich in 12 maanden enorm. In het begin is ze iemand die haar leven laat bepalen door die poppetjes en overleeft ze met behulp van een fantasiewereld. Uiteindelijk leert ze de vergeten trauma’s uit haar jeugd onder ogen te zien en de roep van de poppetjes te weerstaan. Ze komt door de behandeling steeds verder in de realiteit te staan.

    ‘Er is niemand anders die poppetjes in zijn hoofd heeft. Niemand, echt niemand! Ongelofelijk, dit kan niet. Ik hoor jullie toch! Ben ik nou gek? Ik weet het niet meer. Jullie zijn een deel van mij, jullie zijn er altijd en altijd al geweest. Dat ik dit fantaseer kan niet waar zijn!’

    Ik hoop dat het boek bijdraagt aan meer kennis over en begrip voor borderline

    BEGRIP VOOR BORDERLINE
    Door het intieme verhaal van Bernadette krijg je een goed beeld van de belevingswereld van iemand met borderline. En hoe moeilijk het voor buitenstaanders is om met de ziekte om te gaan. Lieve (54) was zelf ook 22 toen ze werd opgenomen. Ze hoopt dat het boek bijdraagt aan meer kennis over en begrip voor borderline. In het boek zit informatie over de ziekte verweven. Maar het gaat ook over de psychiatrie, over niet aangeboren hersenletsel, over onzekerheid, suïcidaliteit en de invloed van goed bedoelende professionals.

    INSTABILITEIT
    Borderline ‒ ook wel emotieregulatiestoornis genoemd ‒ wordt veroorzaakt door een combinatie van biologische, psychische en sociale factoren. Iemand met een borderline persoonlijkheidsstoornis ervaart veel instabiliteit in het leven. Abrupte veranderingen in gevoelens, stemmingen, relaties, zelfbeeld en gedrag zijn kenmerkend voor deze psychische aandoening. In Nederland hebben naar schatting 100.000 mensen deze persoonlijkheidsstoornis

    Bron: https://perspectief.uwv.nl/artikelen/poppetjes-leren-leven-met-borderline

  5. admin

    NBD Biblion

    Recensie Biblion

    22-11-2017

    Lieve de Rooij vertelt het intieme verhaal van Bernadette (22 jaar) waardoor de lezer een beeld krijgt van de belevingswereld van iemand met borderline. Tevens wordt het onvermogen duidelijk van buitenstaanders om met haar te kunnen omgaan. Het is een dagboek van haar verblijf gedurende een jaar in een psychiatrisch ziekenhuis. Ze geeft de lezer inzicht in haar innerlijk waar zich ingemetselde emoties, pijn en wantrouwen bevinden. Er komen poppetjes voor die haar troosten, maar ook uitschelden of adviezen geven. Ze moet trauma’s uit haar jeugd onder ogen zien en meedogenloosheid van haar poppetjes zien te weerstaan. Er bestaan al vele publicaties over borderline, maar het waardevolle van dit boekje is dat het een dagboek is waardoor veel van wat in de wetenschappelijke literatuur over borderline wordt gezegd goed verduidelijkt wordt. Aan de hand van de vele voorbeelden worden de algemene kenmerken van borderline duidelijker.

    Ben Daeter

  6. admin

    Samen Sterk Zonder Stigma

    Boek: ‘Poppetjes’ van Lieve de Rooij

    Poppetjes is een (half autobiografisch) dagboekverhaal over het herstel van de tweeëntwintigjarige Bernadette die in Psychiatrisch Ziekenhuis Zonlicht verblijft. In dit boek communiceert Bernadette met haar zes poppetjes. Zo noemt ze de stemmen in haar hoofd, waar ze al sinds haar kindertijd mee praat. Dankzij Moeti, Meneer de rechter, Kleintje, Morzel, Heks en Zonnetje is ze nooit eenzaam. Het is na al die jaren nog steeds een verrassing voor haar, wie van de zes zich laat horen, of er een ander volgt, of ze lief zijn of mopperen en wanneer ze weer stil zijn.

    \”Bernadette, je weet goed dat Zonlicht geen gekkenhuis is. Het is een psychiatrisch ziekenhuis.\”

    In dialogen met de poppetjes schrijft Bernadette over haar verblijf in de psychiatrie en over haar herstelproces. We lezen hoe ze zich in twaalf maanden ontwikkelt van iemand die haar leven laat bepalen door de poppetjes in haar hoofd en overleeft met behulp van een fantasiewereld, tot iemand die meewerkt met de behandeling en leeft in de realiteit. Ze schrijft in directe en beeldende taal hoe zij de vergeten trauma’s uit haar jeugd onder ogen ziet en de meedogenloosheid van de poppetjes weerstaat.

  7. admin

    Stadsblad Den Bosch

    Leren leven met borderline met het boek Poppetjes

    di 13 feb 2018, 15:36

    DEN BOSCH – Een bijzonder boek en een dappere poging om een moeilijk te begrijpen ziekte begrijpelijk te maken, zo kunnen we de debuutroman Poppetjes van de Brabantse Lieve de Rooij het best omschrijven. Het is een in spreektaal geschreven dagboek over borderline, voor jong en oud.

    Door Peer van den Bouwhuijsen

    In dit half autobiografische dagboek stappen we in de belevingswereld van de 22-jarige Bernadette. We volgen haar tijdens haar opname in Psychiatrisch Ziekenhuis Zonlicht, de plek waar ze de diagnose borderline krijgt. In haar boek lezen we de dialogen die zij heeft met de stemmen in haar hoofd, haar zes poppetjes, waar ze al sinds haar kindertijd mee praat. We lezen hoe ze zich in twaalf maanden ontwikkelt van iemand die haar leven laat bepalen door die poppetjes en overleeft met behulp van een fantasiewereld tot iemand die meewerkt met de behandeling en leeft in de realiteit. Hiervoor moet ze wel de vergeten trauma\’s uit haar jeugd onder ogen zien en de meedogenloosheid van haar poppetjes weerstaan.

    Ik had graag zo\’n boek gehad
    Poppetjes is deels gebaseerd op de dagboeken van De Rooij zelf. Ze was zelf ook 22 toen ze werd opgenomen. \”Het behandelproces zoals beschreven in het boek, is het proces wat ik zelf heb meegemaakt. Alleen klopt het tijdsbestek niet en heb ik de familie erbij verzonnen. Ook zijn bepaalde dingen versterkt of weggelaten voor de duidelijkheid.\” Ze is vijf jaar bezig geweest met het schrijven en hoopt dat de kennis over en het begrip voor borderline met dit boek vergroot wordt. In het boek zit veel informatie over de ziekte verweven. Maar het gaat ook over het leven in de psychiatrie, over niet aangeboren hersenletsel, over onzekerheid, suïcidaliteit, depressie en de invloed van goed bedoelende professionals. \”Ik had graag zo\’n soort boek gehad toen ik jong was. Dan had ik, en mijn omgeving, misschien beter begrepen wat er gebeurde.\”

    Instabiliteit
    Borderline wordt veroorzaakt door een combinatie van biologische, psychische en sociale factoren. Iemand met een borderline persoonlijkheidsstoornis ervaart veel instabiliteit in het leven. Abrupte veranderingen in gevoelens, stemmingen, relaties, zelfbeeld en gedrag zijn kenmerkend voor deze psychische aandoening. In Nederland hebben naar schatting 100.000 mensen deze persoonlijkheidsstoornis (bron: wijzijnmind.nl).

    Lieve de Rooij: \”Ik vind het belangrijk om aan te geven dat borderline niet iets is wat je bent, het is een ziekte die je hebt. Het is een ziekte die bij het merendeel van de patiënten geheel of gedeeltelijk uitdooft. Ik zeg altijd, ik heb het gehad, maar ik ben ten gevolge daarvan voor de rest van mijn leven kwetsbaar voor stress. Dat is iets waar ik mee moet leren leven.\”

    Poppetjes is een aangrijpende en beladen roman, maar tegelijkertijd ook een verhaal van hoop en herstel. Mede door het vlotte taalgebruik, is het geen zwartgallig boek geworden, wat een knappe prestatie is.

Een beoordeling toevoegen

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.